عمومی

باز است درِخانه که شاید خبر آید برظلمت یلدای جدایی سحر آیددر رقص شود شعله و هی پای بکوبد خاموشی اسپند در آتش به سرآید از راه رسد قاصدکی باخبری خوش باران بزند پنجره با چشم تَرآید از پیله برون آید و بالی بزند عشق غم با همه سرزندگیش محتضر آید تا رنج سفر مانع دیدار نگردد ره بر سر مِهر آمده و مختصر آید ناگاه بروید زدل خاک بسی گل کنعانی سرگشته زراه سفرآید خوشبوی شود کوچه و سرمست حضورش هم شال سیه از تنِ خانه به در آید آنگاه زمین چرخد ومن گِرد مدارش نفرین حسودان فلک بی اثرآید عمومی...

چون ندیدم خبری زین دل رنجور ترادر سپردم به خدا، ای ز خدا دور، تراشاد نابوده ز وصل تو من و نابودهتوجفا کرده و من داشته معذور تراصورت پاک ترا از نظر پاک مپوشکه به جز دیدهٔ پاکان ندهد نور تراگر ز دیدار تو آگاه شوند اهل بهشتسر مویی نفروشند به صد حور تراای که رنجی نکشیدی و ندیدی ستمیچه غم از حال ستمدیدهٔ رنجور ترا؟تو که چون من ننشستی به غمی روز درازسخت کوتاه نماید شب دیجور ترااوحدی را ز نظر دور مدار، ای دل و جانکه دلارام ترا دارد و منظور ترا عمومی...

«کسی که از یاد من روی برگرداند

پس زندگی او سخت و دشوار خواهد بود»

عمومی...

بیا که تا نفس آید زعشق دم بزنیم تمام قاعده ها را دمی بهم بزنیم برای شستن غم های مانده بر شانه به زیر نم نم باران کمی قدم بزنیم هوا اگرچه مه آلوده و رسیدن سخت بیا که بال و پری جای پا رقم بزنیم بیا بخاطر قلبی که می تپد با تو به باغ فاصله ها تیشه ی عدم بزنیم زمانه اهل مدارا نمی شود هرگز بیا که مشت گَره بر رُخ ستم بزنیم همیشه به چشمانمان حدیث دلتنگی ست بیا برای نگاهی زبان قلم بزنیم بیا که آینه دار عروس دل باشیم و نقش مهر و وفا را به جام جم بزنیم عمومی...